Οι στίχοι ενός τάνγκο δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία

Θα μπορούσε κάποιος να γράψει για απελπισμένους έρωτες.

Για την κρυφή ζωή που εκτυλίσσεται στις συνοικίες μιας πόλης.

Ίσως για ένα μεθύσι κι ένα χαμένο παιχνίδι στον ιππόδρομο.

Η ψυχή των ανθρώπων μισεί τους κανόνες.

Συνωμοτεί διαρκώς για μια ρανίδα ελευθερίας.

Ένα πάθος καταστροφής που εκφράζεται με το αγκάλιασμα των κορμιών.

.

Οι στίχοι ενός τάνγκο είναι κώδικες για να ξεγελάς τη βαρύτητα.

Η πραγματική δράση είναι στις αναπνοές, στις παύσεις και στις περίτεχνες στροφές.

Στην διαρκή πάλη μεταξύ των φύλων, στο παροδικό που είναι αιώνιο.

.

Πέρα από το χώρο και το χρόνο ο κόσμος μας ανήκει.

Αυτό λέει μια μελωδία που ακούγεται ξαφνικά, ανάμεσα σε βιτρίνες και καθρέφτες.

*Γράφει ο Vasilis von Karagian